Bodźce związane z samofinansowaniem

Bodźce związane z samofinansowaniem skłaniają do minimalizacji zapasów, realnego planowania oraz maksymalizacji planowanego zysku. Zgodnie z zasadą budowy funduszu samofinansowania, jakim w naszej gospodarce jest fundusz rozwoju, przedsiębiorstwa mają możność dokonywania wyboru między zwiększeniem zapasów i własnych inwestycji. W aktualnie obowiązującym systemie gospodarki finansowej przedsiębiorstw budowlanych fundusz rozwoju przeznaczony jest, jak wiadomo, na zwiększenie funduszu statutowego i po uzupełnieniu tego funduszu stanowi źródło tworzenia funduszu inwestycyjno-remontowego. Wielkość części funduszu rozwoju przeznaczonej na uzupełnienie funduszu statutowego, a w pierwszej kolejności na sfinansowanie środków obrotowych, wyznaczona jest przez wielkość niedoboru tego funduszu na początek roku oraz jego planowane zwiększenie w ciągu roku (w części przeznaczonej na pokrycie środków obrotowych).

Dodatkowym bodźcem do minimalizacji zapasów jest możliwość przelewania na fundusz inwestycyjno-remontowy (za pośrednictwem funduszu rozwoju) nadwyżek funduszu statutowego powstałych w wyniku planowanego spadku wielkości produkcji. Dokonanie takiej operacji jest dopuszczalne wtedy, gdy na koniec roku faktyczny stan środków obrotowych finansowanych funduszami własnymi uległ zmniejszeniu w tym samym stopniu, w jakim zmniejszono wielkość funduszu statutowego w obrocie.

Obce fundusze obrotowe występujące w przedsiębiorstwach budowlano-montażowych można podzielić na: 1) kredyty bankowe, 2) pozakredytowe zobowiązania prawidłowe, 3) zobowiązania nieprawidłowe.

Funkcją kredytu bankowego jest pokrywanie zapotrzebowania na środki obrotowe

Funkcją kredytu bankowego jest pokrywanie zapotrzebowania na środki obrotowe w granicach nie sfinansowanych funduszami własnymi i innymi występującymi w przedsiębiorstwie uzasadnionymi stanami pasywów h Granice kredytowania są więc zmienne. Udział kredytu w finansowaniu środków obrotowych przedsiębiorstwa budowlano-montażowego może być różny w zależności od celowości zastosowania

Chodzi tu o tzw. zobowiązania prawidłowe budownictwa elastycznego finansowania potrzeb przedsiębiorstwa, przyjętej koncepcji kontroli i zakresu oddziaływania za pomocą kredytu.

Podstawową cechą kredytu bankowego jest jego zwrotność, co pozwala — nawet w krótkich okresach — na elastyczne dostosowanie wielkości tego źródła pokrycia zapotrzebowania na środki do stanu tych środków. Dlatego kredytowa metoda finansowania musi zajmować decydujące miejsce w finansowaniu budownictwa, odznaczającego się znaczną zmiennością zapotrzebowania na środki obrotowe.

Szczególnie celowe wydaje się stosowanie kredytowania pełnego stanu należności od zleceniodawców oraz bardzo poważnej części lub pełnego stanu robót w toku. W stosunku do tych pierwszych finansowanie funduszami własnymi byłoby równoznaczne z zamrażaniem środków przedsiębiorstwa budowlanego do czasu zapłaty przez zleceniodawcę. Kredytowanie rozliczeń umożliwia również pełniejszą ocenę i kontrolę terminowości oddawania obiektów.

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>