Jednostki ewidencji i kalkulacji

Jednostkami ewidencji i kalkulacji mogą być również takie roboty budowlano-montażowe, jak np.: rozbiórki ruin, niwelacje terenów, wznoszenie prowizorycznych urządzeń na placu budowy, rozbiórki baraków składanych, budowa dróg.

W praktyce ustalono trzy kryteria dla wyznaczania jednostek ewidencji kosztów w warunkach, gdy przedsiębiorstwo prowadzi częściową sprzedaż robót w obiektach.

– 1. Kierownictwo robót. Zakres robót objętych jednostką ewidencyjną kosztów nie może podlegać więcej niż jednemu kierownikowi robót. Jeżeli na jednej budowie nadzór nad robotami sprawuje kilku kierowników, to co najmniej dla robót podporządkowanych każdemu z nich należy utworzyć odrębne jednostki ewidencji kosztów. Natomiast kilka drobnych obiektów nadzorowanych na budowie przez jednego kierownika robót (budowy) można objąć wspólną jednostką ewidencyjną.

– 2. Kosztorysowa wartość robót, Jednostki ewidencyjne kosztów powinny być tworzone dla robót, których wartość kosztorysowa przekracza 2 000 000 zł. Jeśli na budowie są prowadzone roboty w obiektach o wartości kosztorysowej przewyższającej 2 000 000 zl, to każdy taki obiekt powinien być odrębną jednostką ewidencji kosztów. Natomiast obiekty, których wartość kosztorysowa nie osiąga tej granicy mogą być połączone w osobną jednostkę (z zachowaniem pierwszego kryterium).

– 3. Technologia produkcji. Jednostką ewidencyjną kosztów nie można objąć łącznie robót prowadzonych sposobami tradycyjnymi oraz robót wykonywanych metodą uprzemysłowioną polegającą na montażu elementów prefabrykowanych. Zasada ta wynika z potrzeby ustalania i porównywania struktury kosztów budownictwa tradycyjnego i uprzemysłowionego.

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>