KOSZT ROBOT SPRZEDANYCH I KOSZT ROBÓT W TOKU

Boboty wykonane można podzielić na dwie części, a mianowicie na: 1) roboty sprzedane, 2) roboty nie sprzedane (czyli roboty w toku). W identyczny sposób dzieli się koszty robót, co ilustruje rysunek 85. Znane są trzy sposoby ustalania sprzedaży robót.

– 1. Sprzedaż obejmuje wszystkie roboty wykonane w ciągu danego okresu, a zleceniodawca zobowiązany jest do odbioru i zakupu tych robót z końcem każdego okresu (bez względu na techniczny lub użytkowy stopień ich zaawansowania).

– 2. Sprzedaż obejmuje zakończone i odebrane elementy robót w obiekcie, tj. takie „partie” robót, które są pewną techniczną całością, są łatwe do obmiaru i porównania z dokumentacją projektowo-kosztorysową, co pozwala na dość dokładne określenie ich wartości kosztorysowej.

– 3. Sprzedaż dotyczy tylko obiektów zakończonych i odebranych lub całości robót w obiekcie, a wszelkie roboty nie objęte końcowym odbiorem są traktowane przez wykonawcę jako roboty w toku.

Do 1. W takich warunkach na przełomie okresów sprawozdawczych nie ma u wykonawcy robót w toku. Zasada ta jest sztuczna. Przede wszystkim nie ma praktycznej możliwości określenia kosztorysowej wartości wszystkich rozpoczętych elementów robót. A w takim wypadku trzeba uwzględniać nie tylko najmniejsze rozpoczęte elementy robót, lecz także wykonane już czynności przygotowawcze do robót. Skłania to wykonawcę do „pokrywania” kosztów takich prac przez wykazywanie nadmiernych ilości robót w zaawansowanych elementach. Przyczynia się to do określania sprzedaży robót w sposób wyprzedzający rzeczywistość.

Do 2. W związku z częściową sprzedażą odebranych elementów robót występuje w kalkulacji trudne zadanie obliczenia rzeczywistego kosztu robót sprzedanych. Zadanie to nie zostało dotychczas poprawnie rozwiązane.

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>