Kredyt obrotowy może być źródłem finansowania

Za pomocą kredytu na produkcję nie zakończoną z kredytu bankowego powinny być finansowane całkowicie również nietypowe zapasy wielkowymiarowych konstrukcji i elementów. Wykorzystanie kredytu do tego celu powoduje zwiększenie odpowiedzialności przedsiębiorstwa budowlano-montażowego za gospodarkę tymi zapasami. Wpływa na to również przyjęcie zasady regulowania należności zleceniodawcy za produkty lub ich elementy ukończone przez wykonawcę.

Kredyt obrotowy może być źródłem finansowania bądź jedynie prawidłowych potrzeb przedsiębiorstwa w zakresie środków obrotowych, bądź może obejmować również środki nieprawidłowe. Pod pojęciem środków nieprawidłowych rozumiemy: zbędne i nadmierne zapasy materiałów, stany robót w toku wynikające z wydłużenia okresu realizacji robót poza prawidłowe cykle produkcyjne, nieuzasadnione gospodarczo nakłady przyszłych okresów, należności przekraczające ustalony cykl rozliczeniowy oraz należności nierealne. Za kredytowaniem części !potrzeb nieprawidłowych (na zróżnicowanych warunkach) przemawia to, że przy praktycznej niemożliwości stosowania zasady wstrzymania dostaw dla przedsiębiorstw niewypłacalnych trudności finansowe, które powstałyby w tych przedsiębiorstwach w wypadku niekredytowania środków nieprawidłowych, byłyby przerzucane przez nie głównie na dostawców. Trudności płatnicze występowałyby zatem wówczas nawet w przedsiębiorstwach, które pracują prawidłowo. Przy kredytowaniu potrzeb nieprawidłowych bank może oczywiście zastosować metody wpływające na ich likwi- daeję. W związku z tym przyjmuje się w praktyce zasadę ustalania zapotrzebowania na kredyt obrotowy w oparciu o faktyczne lub przewidywane kształtowanie się pełnych stanów środków obrotowych oraz funduszy własnych i innych pasywów. Z obliczonej ogólnej wartości stanów środków obrotowych wyodrębnia się stany nieprawidłowe.

Kredyt obrotowy może również antycypować nagromadzenie funduszy własnych. Dzieje się tak wówczas, gdy środki z funduszu rozwoju nie pokrywTają zaplanowanego wzrostu tych funduszy. Przedsiębiorstwa wykonawstwa inwestycyjnego mogą aktualnie korzystać z następujących rodzajów kredytów eksploatacyjnych:

– 1) podstawowy kredyt obrotowy obejmujący:

– a) kredyt na należności,

– b) kredyt na produkcję niezakończoną,

– c) kredyt na zapasy

– 2) kredyt specjalny

– 3) kredyt płatniczy.

– 4) stosowanie zachęt kredytowych.

Z kredytu na należności finansuje się należności z tytułu robót wykonywanych siłami własnymi i przez podwykonawców usług i dostaw oraz należności wynikające z kaucji gwarancyjnych. Przedmiotem kredytu na należności mogą być tylko te faktury podwykonawców, które generalny wykonawca opłaca z własnych środków. Omawiana grupa należności może być podzielona na dwie podgrupy — mianowicie na należności nieprawidłowa i prawidłowe. Należnościami nieprawidłowymi nazywamy takie, które powstają w wyniku nieterminowego wystawienia czy zgłoszenia faktur do rozrachunku, lub nie zostały zrealizowane w prawidłowym cyklu rozrachunkowym. Prawidłowy cykl rozrachunkowy stanowi okres od wystawienia faktury do uzyskania zapłaty. Podstawą dla ustalenia wielkości kredytu na należności są przewidywane stany należności, ustalone w oparciu o plan sprzedaży i przeciętny cykl rozliczeniowy (od dnia odbioru robót do daty wpływu środków na rachunek rozliczeniowy). Od tak ustalonej wartości przedmiotu kredytu potrąca się pasywa zmniejszające zapotrzebowanie na kredyt. Jeśli kształtują się one na poziomie wyższym od poziomu należności, to różnica jest potrącana od wartości zapasów, które mogą być przedmiotem kredytu,

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>