Normatyw środków obrotowych

Do nienormowanych środków obrotowych zaliczano w zasadzie środki pieniężne oraz należności. Wychodzono tu z założenia, że nie ma konieczności utrzymywania środków pieniężnych w kasie lub na rachunkach bankowych przed ich wydatkowaniem, bowiem środki te mogą być bezpośrednio po wpłynięciu wydatkowane i w związku z tym stałe zapotrzebowanie na środki pieniężne równa się, praktycznie biorąc, zeru. Co się tyczy należności, to normowanie tej grupy środków obrotowych nie jest celowe, bowiem w większości wypadków przedsiębiorstwa nie prowadzą inkasa należności, a wyręcza je w tym bank. W związku z tym wpływ przedsiębiorstw na przebieg realizacji należności jest stosunkowo minimalny. Dlatego też należności powinny podlegać kredytowaniu. Kredytowanie to ma na celu zainteresowanie banku przebiegiem realizacji rozliczeń.

W wyniku normowania środków obrotowych ustalano normatyw środków obrotowych. Normatywem środków obrotowych nazywano poziom stale niezbędnego minimalnego zapotrzebowania na środki obrotowe, zapewniającego nieprzerwaną produkcję lub obrót. Normatyw nie stanowdł kategorii rzeczowej, lecz finansową był zatem wartościowym odpowiednikiem niezbędnej ilości środków obrotowych. Jeśli stan zapasów’ normowanych przekraczał granice ustalonego normatywu, to nosił nazwę stanu ponadnormatywnego.

Tak więc normowane środki obrotowe dzielono na normatywne i ponadnormatywne. Przyjmując za kryterium źródło pochodzenia dzielimy środki obrotowe na własne i obce. Do własnych środków obrotowych zaliczamy w zasadzie te, które powstały w oparciu o dotację budżetową lub zysk przedsiębiorstwa. Natomiast źródłem pochodzenia środków obcych jest kredyt bankowy oraz zobowiązania w stosunku do dostawców i innych podmiotów.

Zmienny i stały charakter zapotrzebowania w zakresie środków obrotowych

Budownictwo cechuje znaczna nierównomierność ruchu okrężnego środków obrotowych. Pojęciem nierównomierności przebiegu ruchu okrężnego można by określić zjawisko, przy którym wielkość środków obrotowych zaangażowanych w przedsiębiorstwie w całości lub w poszczególnych fazach jego ruchu okrężnego nie jest stała w każdym z danych momentów, lecz ulega częstym zmianom. Fakt ten występuje powszechnie zarówno w przedsiębiorstwach prowadzących działalność sezonową i podlegających wpływom sezonowym, jak też w przedsiębiorstwach, które w żadnym momencie ruchu okrężnego nie mają styczności z czynnikami sezonowymi. Oczywiście, w różnych gałęziach gospodarki narodowej i przedsiębiorstwach wahania powstające w toku ruchu okrężnego kształtują się odmiennie w zależności od siły i częstotliwości wywołujących je czynników. Nierównomierność ta może występować w fazie zaopatrzenia, produkcji lub zbytu i uwidacznia się w praktycznej działalności przedsiębiorstw sygnalizowaną zmiennością wielkości zaangażowanych środków zaznaczającą się w każdej z faz ruchu okrężnego. Zmienność ta jest spowodowana szeregiem różnych przyczyn, które pojawiają się poza przedsiębiorstwem lub w ramach przedsiębiorstwa. Przyczyny te mogą mieć charakter prawidłowy, kiedy wynikają z normalnego procesu planowej reprodukcji socjalistycznej i obiektywnych przesłanek natury przyrodniczej (w szczególności sezonowości produkcji) i technologicznej, lub nieprawidłowy.

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>