Planowanie operatywne

Na budowach osiedli mieszkaniowych kolejność ustala się w oparciu o kompleksy użytkowe. Kompleks użytkowy to określony zespół obiektów mieszkalnych oraz obiektów pomocniczych i urządzeń (jak kotłownia centralna, pralnia, łaźnia, sklepy) pozwalających na zaspokojenie minimum potrzeb mieszkańców tego zespołu. Terminy zakończenia obiektów pomocniczych powinny pokrywać się z terminami ukończenia zespołów mieszkaniowych.

Czas trwania robót określa się za pomocą cyklów produkcyjnych. Celem planowania operatywnego jest wykonanie planów dyrektywnych. Plany operatywne stanowią rozwinięcie planów dyrektywnych i muszą być dostosowane do konkretnych warunków budowy.

Plany operatywne na okres jednej doby (1 dnia), a maksymalnie — na okres jednego miesiąca, są niewątpliwie najbardziej realne. Sporządzając plany na okres dłuższy niż jeden miesiąc, trzeba się liczyć z niemożnością zagwarantowania pełnej ich ścisłości.

Istota planowania operatywnego jest niezmienna. Natomiast zmienne są formy. Zależą one od rozwoju typizacji, normowania oraz uprzemysłowienia budownictwa, a więc od czynników, które oddziałują na stopień zmechanizowania robót oraz na okres wykonania poszczególnych rodzajów (asortymentów) robót.

Wobec tej zmienności form występującej niekiedy nawet na jednej budowie (np. w wypadku wykonania jednego obiektu z cegły, a innych — metodą wielkoblokową), podaje się tylko pewne wytyczne planowania operatywnego. Nie ma bowiem ogólnej reguły7 dla planowania operatywnego. Należy zatem indywidualizować, jednak przy wykorzystaniu istniejących i już nagromadzonych elementów planowania operatywnego. Podstawą musi być przy tym przemyślany, poprawnie sporządzony i w miarę progresywny system norm, jak również dokładnie, pierwiastkowe opracowana dokumentacja techniczna.

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>