Planowanie zapotrzebowania na środki obrotowe

W terminologii finansowej planowanie zapotrzebowania na środki obrotowe nosiło u nas do niedawna nazwę normowania. Ogół środków obrotowych dzielono na normowane i nienor- mowane 1 w zależności od tego, czy były przedmiotem planowania, czy też nie. Istotną rolę odgrywało przy tym stwierdzenie, czy dany rodzaj środków obrotowych jest stale niezbędny do normalnej pracy przedsiębiorstwa oraz czy celowe

W praktyce podział ten stracił w poważnym stopniu znaczenie w związku z przejściem od 1.1.1966 r. na nowy system finansowy. Wydaje się, że planowanie śrocików obrotowych ma istotne znaczenie z punktu widzenia racjonalizacji gospodarki przedsiębiorstw, dlatego też uważam za celowe zapoznanie czytelnika z tym przedmiotem. jest, aby finansowanie ich stałego zapotrzebowania odbywało się całkowicie lub częściowo w oparciu o własne fundusze przedsiębiorstwa. Przy zastosowaniu tego kryterium podziału środków obrotowych na normowane i nienormowane linia podziału może przebiegać w sposób specyficzny. W przedsiębiorstwach budowlano-montażowych do środków normowanych zaliczano na ogół następujące składniki środków obrotowych: materiały, roboty w toku, wyroby gotowe, nakłady przyszłych okresów. Odpowiedni stan zapasów tych rodzajów środków obrotowych jest niezbędny do zachowania ciągłości pracy przedsiębiorstwa, z tym że w niektórych konkretnych przedsiębiorstwach pewne rodzaje środków mogą nie występować.

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>