Podział planów (według tematyki)

Podstawowym planem w przedsiębiorstwie jest plan techniczno-ekonomiczny, nazywany też planem techniczno-pro- dukcyjno-finansowym, w skrócie — planem t.p.f. Określa on zadania przedsiębiorstwa na najbliższy okres roczny lub dwuletni. Na plan techniczno-ekonomiczny składa się szereg planów cząstkowych, należycie ze sobą skoordynowanych.

Roczne lub dwuletnie plany techniczno-ekonomiczne powinny konkretyzować i w miarę potrzeby korygować założenia planu pięcioletniego. Plany roczne należy ustalać łącznie z wiążącymi wytycznymi na rok następny. Uchwały IV Plenum KC PZPR z 1965 r. zalecają wprowadzenie szeregu zmian do planów przedsiębiorstw budowlano-montażowych. Zalecenia te brzmiały następująco:

– 1. Utrzymując stosowanie miernika wartości produkcji budowlano-montażowej, należy dążyć do wprowadzenia nowego miernika, jakim jest normatywna wartość przetwarzania, tj. wartość produkcji budowlano-montażowej pomniejszonej o wartość materiałów bezpośrednich. Wprowadzenie tego miernika wiąże się z koniecznością wyeliminowania amtybodźców hamujących stosowanie przez przedsiębiorstwa budowłano- -montażowe tanich materiałów budowlanych, które pozwalają na obniżenie wartości produkcji (przerobu).

– 2. W planowaniu produkcji należy rozszerzyć elementy rzeczowego planowania w zakresie oddawania obiektów do użytku, np. ważniejszych inwestycji przemysłowych, szkolnych, szpitalnych, budynków mieszkalnych itp.

– 3. W budownictwie ogólnym należy wprowadzić rzeczowe mierniki produkcji (m2, m3) określające zaawansowanie stanów surowych.

– Na plan techniczno-ekonomiczny składają się następujące plany cząstkowe: .

– 1) plan produkcji,

– 2) plan rozwoju techniki,

– 3) plan inwestycji i remontów,

– 4) plan zaopatrzenia materiałowo-technicznego,

– 5) plan zatrudnienia i plac,

– 6) plan kosztów własnych,

– 7) plan finansowy.

Plan produkcyjny

Podstawową, wyjściową i wiodącą częścią planu techniczno-ekonomicznego jest plan produkcyjny. Określa on wielkość i asortyment produkcji oraz rejonizację placów budowy. W planie produkcji wielkość przerobu ustalana jest w oparciu o portfel zleceń. Określanie asortymentu produkcji pozwala na opracowanie planu zaopatrzenia materiałowo-technicznego, jak również planu zatrudnienia z podziałem na zawody. Plan produkcji zawiera ustalenia dotyczące terminów oddawania obiektów do użytku. Musi również zawierać dane pozwalające na uzyskanie orientacji co do potrzebnego sprzętu i środków transportu.

Plan produkcyjny jest sporządzany w przedsiębiorstwie przez dział planowania (jako część planu rocznego). Natomiast plany operatywne są sporządzane przez dział produkcji.

Plan produkcji przesądza o charakterze produkcji, stosowanych materiałach i technologii. Wprowadzanie nowej technologii musi się wiązać częstokroć, szczególnie w budownictwie, z dokonywaniem zmian technicznych. Również konieczność zwiększenia wydajności i obniżenia kosztów własnych wytwarzania zmusza do wprowadzania innowacji techniczych. Wszystkie te elementy obejmuje plan rozwoju techniki. Obowiązuje jednak wymóg dokładnego określenia, jakie konkretne przedsięwzięcie techniczne i organizacyjne przyniesie konkretną obniżkę kosztów. Wykluczone tu są jakiekolwiek uogólnienia. Plan rozwoju techniki opracowuje się w formie bilansu, przedstawiającego z jednej strony niezbędne przedsięwzięcia techniczne i organizacyjne oraz związane z nimi nakłady, a z drugiej strony — przewidywane efekty ekonomiczne.

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>