Stosunek planów regionalnych do planów terenowych cz. II

Ogólnie biorąc, plan regionalny powinien udzielić odpowiedzi na pytanie: jakie podejmować inwestycje w danym regionie i gdzie je lokalizować. W planie miejscowym wyznacza się szczegółową lokalizację tych inwestycji. Zatem plan regionalny zawiera wytyczne do planów miejscowych. Stosunek ten nie jest jednak jednostronny, lecz odznacza się pewną współzależnością. Jeżeli bowiem miasto ma spełniać określoną funkcję, to musi realizować odpowiedni program inwestycyjny. Dlatego też studia do planów miejscowych wywierają wpływ na opracowanie planu regionalnego i wyprzedzają je.

Prawidłowa koncepcja planu przestrzennego — zarówno regionalnego, jak i urbanistycznego — zależy od umiejętności kompleksowego ujęcia zagadnień i ustalenia właściwych proporcji.

Stosując metodę kompleksowo-kierunkową kładziemy w planie regionalnym nacisk na określenie ogniw wiodących, tj. tych, które decydują o kierunku rozwoju całego regionu. Ogniwem wiodącym jest zazwyczaj przemysł. Może nim być jednak również czynnik demograficzny lub wąski przekrój (np. małe zasoby wody pitnej i przemysłowej). ‚

Kompleksowość ujęcia zagadnień składających się na plan regionalny osiąga się dzięki przeprowadzeniu pogłębionych studiów historycznych, statystycznych, geologicznych, hydrologicznych, demograficznych, socjologicznych, lokalizacyjnych i ewentualnie innych.

Metoda kompleksowo-kierunkową wymaga badania zjawisk w ujęciu dynamicznym. Praktycznie biorąc, metoda ta sprowadza się do badania przeszłości, stanu obecnego i tendencji rozwojowych regionu. Sens planowania polega tu na poznaniu przyczyn i skutków zjawisk żywiołowych i takim ustawieniu planów, aby opanować te zjawiska i wykorzystać je w celu osiągnięcia rozwoju regionu. Szczególnej analizy wymagają zamierzenia inwestycyjne na terenach zasobnych w surowce.

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>