Stosunek planów regionalnych do planów terenowych

Zgodnie z postanowieniami ustawy o planowaniu przestrzennym z 1961 r. planowanie regionalne pozostaje w gestii władz terenowych, a ściślej — właściwych wydziałów prezydiów wojewódzkich lub powiatowych rad narodowych. Do tych samych władz należy również planowanie terenowe.

Te dwa rodzaje planowania, tj. planowanie regionalne i terenowe, różnią się pod względem zakresu i czasu, którego dotyczą. Plan terenowy obejmuje najwyżej taki okres, jak plan wieloletni i nie odnosi się do zagadnień, które są związane wyłącznie z danym regionem {pozostają one w gestii odpowiedniego prezydium rady narodowej). Natomiast planowanie regionalne obejmuje okres 15—25 lat i odnosi się do całokształtu zagadnień gospodarki narodowej występujących w danym regionie (tzn. zarówno planowanych centralnie, jak i terenowo).

Istota planowania regionalnego polega zatem na kojarzeniu interesów ogólnokrajowych z interesami gospodarki terenowej. Z wyżej przedstawionego układu wynika, że planowanie regionalne dostarcza wytycznych do planowania terenowego. Przy dalszej decentralizacji w zarządzaniu i planowaniu zjawisko to będzie się wzmagało i będzie odgrywało coraz większą rolę.

W odróżnieniu do planu miejscowego plan regionalny doty czy głównie ekonomicznego i społecznego rozwoju regionu. W planie tym zawarty jest program gospodarczy ustalony z punktu widzenia potrzeb i możliwości realizacji, ze szczególnym uwzględnieniem rozmieszczenia przestrzennego sił wytwórczych oraz koordynacji inwestycji programowanych.

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>