Struktura środków normowanych

Istnienie dużej ilości nie normowanych środków obrotowych może świadczyć o nieprawidłowości rozliczeń ze zleceniodawcami i odbiorcami, nieterminowości refakturowania produkcji podwykonawców oraz niepełnym refundowaniu środków zaangażowanych w remontach kapitalnych.

Współczynnik udziału środków obrotowych w sferze produkcji jest to stosunek środków obrotowych zaangażowanych w sferze produkcji do ogółu środków obrotowych: gdzie:

Normowane środki obrotowe znajdują się jednocześnie w różnych stadiach obiegu. Rozmieszczenie środków normowanych wskazuje na stan ich zaawansowania w ruchu okrężnym. Wzajemny stosunek między grupami środków świadczy o prawidłowości udziału środków w procesie produkcji i obiegu.

Strukturę środków normowanych charakteryzuje udział każdej z trzech niżej wymienionych grup środków normowanych w ogólnej sumie tych środków, a mianowicie:

– a) udział zapasów materiałowych:

– b) udział produkcji w toku:

– c) udział wyrobów gotowych:

Strukturą środków normowanych można przedstawić w ujęciu procentowym lub w liczbach bezwzględnych (długość cyklu w dniach). Między grupą materiałów a grupą produkcji w toku istnieje określona współzależność, mianowicie: im większa jest jedna grupa, tym mniejsza druga. Zasadniczą rolę odgrywają tutaj środki zaangażowane w produkcji w toku, ponieważ ich wielkość zależy od długości cyklu produkcyjnego. W budownictwie cykl produkcyjny jest stosunkowo długi, a więc duży jest również udział środków zaangażowanych w produkcji w toku.

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>