System rozliczeń etapowych – rozwinięcie

W stosunku do systemu rozliczeń za poszczególne elementy obiektu podnosi się niekiedy zarzuty, że niedokładność jego polega na tym, że niedostatecznie zainteresowuje w skracaniu cykli budowy i cykli fakturowania. Przejawia się to w praktyce w: 1) wydłużaniu cykli budowy elementów i całych obiektów wskutek wadliwej organizacji robót i nierytmiczności zaopatrzenia materiałowego, 2) nierytmiczności zgłaszania zakończonych elementów do odbioru, wynikłej z konieczności usuwania usterek, 3) opóźnieniu w wystawianiu faktur. Za wadę tego systemu rozliczania robót można uznać również to, że przeważająca część zysku przedsiębiorstwa powstaje w momencie sprzedaży poszczególnych elementów, a nie dopiero całości obiektu. Nie ma zatem dostatecznych bodźców do właściwej koncentracji pracy przedsiębiorstwa i racjonalnego rozwijania frontu robót i może powstać tendencja do uciekania od prac trudniejszych, co nie sprzyja kończeniu całych obiektów. Znaczenie dla wyniku finansowego przedsiębiorstw, a zatem tworzenia funduszy materialnego zainteresowania ma w zasadzie sprzedaż poszczególnych elementów. Omawiany system znajduje aktualnie zastosowanie w stosunku do budynków budownictwa powszechnego i specjalnego, których dyrektywny cykl budowy przekracza 18 miesięcy. Ponadto obowiązuje także w odniesieniu do obiektów, które nie są budynkami, a mają cykl wykonania robót dłuższy niż 12 miesięcy (pod warunkiem, że etapy robót obejmują okres 8—12 miesięcy).

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>