Uruchomienie i wykorzystanie posiadanych środków trwałych

Właściwy pogląd na gospodarkę środkami trwałymi dają wyniki analizy dotyczącej wykorzystania środków trwałych w czasie oraz ich wydajności. Cykl tych badań rozpoczyna się od badania stopnia uruchomienia parku maszynowego.

Stopień uruchomienia parku maszynowego określa się wskaźnikiem wyrażającym stosunek czynnych środków trwałych do ogólnej ilości tych środków znajdujących się w przedsiębiorstwie, a obejmujących zarówno środki czynne, jak też pozostające w remontach, naprawach, montażu, rozruchu i rezerwie oraz środki zgłoszone do upłynnienia, niezdolne do użytku, lecz nie zlikwidowane itp. Wskaźnik taki może być ustalany tylko dla poszczególnych grup środków trwałych.

Wskaźniki — ustalone w wyżej podany sposób — stwarzają pewne podstawy do wnioskowania o organizacji w przedsiębiorstwie. Prawidłowość i dokładność wniosków zależy jednak od wyników porównania tych wskaźników z tzw. wskaźnikami gotowości technicznej, które w wypadku maszyn i sprzętu budowlanego ustalane są na podstawie porównania przeciętnej liczby maszyn gotowych do eksploatacji z przeciętną liczbą maszyn posiadanych przez przedsiębiorstwo, a w wypadku środków transportowych — na podstawie porównania liczby wozodni lub wozogodzin taboru samochodowego zdolnego do eksploatacji z analogicznymi danymi dla taboru posiadanego.

Znaczne odchylenie między wskaźnikami uruchomienia parku a wskaźnikami gotowości technicznej pozwala na określenie nie wykorzystanych możliwości pracy środków trwałych. Należy przy tym oczywiście brać pod uwagę kształtowanie się omawianych odchyleń w poszczególnych kwartałach i uwzględniać przeszkody obiektywne wynikające z sezonowości pracy w budownictwie (np. przerwy w pracy sprzętu budowlanego na skutek warunków atmosferycznych w okresie zimowym).

W analizie można się posługiwać również wskaźnikami ustalonymi na podstawie przesłanek teoretycznych, czyli na podstawie obliczenia nominalnego funduszu czasu pracy i porównania tego funduszu z czasem faktycznie przepracowanym.

Nominalny fundusz czasu pracy jest to fundusz kalendarzowy (a więc dla 1 maszyny w miesiącu 30 dni razy 24 godziny = 720 godzin) pomniejszony o czas przypadający na niedziele i święta.

Ustalając ten fundusz należy uwzględnić normatywną zmia- nowość pracy (np. praca na dwie zmiany). Wyniki porównań są punktem wyjścia do rozpoznania przyczyn niewykorzystania środków trwałych. Do przyczyn tych można zaliczyć przede wszystkim:

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>