Uzysk materiałowy

Przerób własny materiałów polega na przystosowaniu materiałów budowlanych do zużycia, np. na sortowaniu kruszywa według granulacji, czyszczeniu i sortowaniu cegły rozbiórkowej, przygotowywaniu zapraw, krajaniu takich materiałów, jak tarcica drewniana, szkło czy pręty żelazne, spawaniu metali. Przerób materiałów różni się od wytwarzania tym, że materiał po przerobie pozostaje tym samym materiałem, choć jest przygotowany do wykorzystania przy prowadzonych robotach. Natomiast przy produkcji materiałów budowlanych obserwuje się powstawanie nowych artykułów z surowców zużytych do ich wytworzenia. Granica między produkcją a przerobem jest oczywiście umowna. Zatem przerób jest traktowany jako własny pod warunkiem, że: 1) został wykonany w obrębie przedsiębiorstwa i przez jego załogę, 2) nie został wykonany przez wyodrębnioną jednostkę organizacyjną prowadzącą działalność pomocniczą.

Uzysk materiałowy jest przychodem materiałów, który nie pochodzi ani z materiałów, ani z przedmiotów uprzednio zastosowanych w produkcji przez dane przedsiębiorstwo. Uzyskiem materiałowym są: piasek, żwir oraz glina wydobyte z wykopów lub innych robót ziemnych prowadzonych przez przedsiębiorstwo. Uzyskiem materiałowym są także: cegła, rury oraz przewody wydobyte w toku dokonywania robót rozbiórkowych.

Uzysk materiałowy powinien być uwidoczniony w protokole podpisanym przez kierownika budowy i przedstawiciela zleceniodawcy robót, przy czym zleceniodawca powinien być zawiadomiony o uzysku i wezwany do wystawienia faktury.

Zgodnie z prawem uzysk materiałów jest własnością zleceniodawcy robót. Przedsiębiorstwo budowlano-montażowe ma przywilej pierwokupu przydatnych mu materiałów z uzysku materiały nieprzydatne stawia się do dyspozycji zleceniodawcy.

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>